Nasza historia

Na podstawie artykułu 82 ust. 1-2 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty, dokonano wpisu do ewidencji pod numerem 64/93 placówki oświatowej o nazwie: Katolicka Placówka Opiekuńczo – Wychowawcza „Moja Rodzina” Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła. Miało to miejsce 26 lipca 1993 roku. W 1997 roku nazwa placówki uległa zmianie. Od tego roku w Pawlikowicach istniał Dom Dziecka „Moja Rodzina” Zgromadzenia św. Michała Archanioła.

Nowopowstała placówka rozpoczęła działalność w Pawlikowicach k/Wieliczki, w dawnym Zakładzie Wychowawczym Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła. Użytkowano pomieszczenia i gospodarstwo przynależne do domu zakonnego Zgromadzenia. Warunki lokalowe były dostosowane do wymogów prawa, w związku, z czym placówka zaczęła funkcjonować od l sierpnia 1993 roku. Początki wznowionej działalności, po jakże długim okresie, tj. 42 latach jej zawieszenia, były bardzo trudne. Organizacja lokalowa, zaplecze gospodarcze, baza, dobór kadry pedagogicznej z odpowiednimi kwalifikacjami stosownymi do potrzeb wychowanków, a także uzyskanie przychylności miejscowych władz oraz samych mieszkańców – oto wyzwania dla kontynuatorów dzieła ks. Bronisława Markiewicza dotyczącego pomocy dzieciom.
Pierwsi pracownicy pojawili się już pod koniec czerwca 1993 roku. Ksiądz Roman Chyliński CSMA i ksiądz Wiesław Balewski CSMA rozpoczęli organizowanie placówki opiekuńczo – wychowawczej dla chłopców przy Domu Zakonnym w Pawlikowicach. W niedługim czasie, bo już l września 1993 roku przyjęto pierwszych wychowanków z Pogotowia Opiekuńczego w Krakowie. Do połowy lutego 1994 roku w Placówce znajdowało się 11 chłopców. Wzrost liczby dzieci w tak krótkim czasie, świadczy o konieczności powstania takiej instytucji opiekuńczo – wychowawczej, która wychodziła naprzeciw potrzebom osób szczególnie potrzebujących.
Placówka była instytucją niepubliczną, której zasadniczym celem było umożliwienie chłopcom ukończenia podstawowej szkoły i zapewnienia opieki oraz wszechstronnego rozwoju opartego na wartościach chrześcijańskich. Do pawlikowickiej placówki trafiały dzieci z rodzin patologicznych, w których często występował alkoholizm jednego bądź obydwojga rodziców. Niejednokrotnie doświadczały dzieci bardzo przykrych przeżyć osobistych, wskutek czego obraz świadomościowy własnych rodziców deprecjonował funkcjonowanie społeczne chłopców. Niektórzy z wychowanków to półsieroty, inni pochodzą z rodzin rozbitych. W placówce znajdowały się też dzieci, które stały się przetargiem w kłótni małżeńskiej. W rzeczywistości żadne z nich nie doświadczyło prawdziwej atmosfery domu rodzinnego. Los nie był im łaskaw i szczęśliwe dzieciństwo nie stało się ich udziałem. Dlatego też, placówka opiekuńczo – wychowawcza nie mogła zastąpić prawdziwej rodziny tym chłopcom, jedynie w miarę możliwości zrekompensować braki, przede wszystkim w wychowaniu. Chłopcy byli zaniedbani pod każdym względem: zdrowotnie, materialnie, intelektualnie i moralnie. Zatem przed instytucją stanęło nie lada zadanie: sprawić, aby dzieci poczuły, że tu jest ich dom, do którego mogą wrócić.
Rok 1997 przyniósł znaczne zmiany w działalności placówki opiekuńczo – wychowawczej w Pawlikowicach. Na wniosek ks. dyr. Kazimierza Radzika, który zastąpił dotychczasowego ks. dyr. Romana Chylinskiego wprowadzona została zmiana nazwy placówki od 26 listopada 1997 roku zgodnie ze statutem, który został podpisany przez ojca generała ks. Kazimierza Tomaszewskiego l stycznia 1997 roku. Obecnie pełna nazwa brzmi: Dom Dziecka „Moja Rodzina” Zgromadzenia Św. Michała Archanioła w Pawlikowicach.

Zmiana nazwy placówki pociągnęła za sobą zatrudnienie nowego personelu, zakup wyposażenia oraz rotacje w liczbie wychowanków. Jednak nie wpłynęło to na modyfikację profilu placówki, która kieruje się w swej działalności nadal zasadami: opiekuńczość w stosunku do dzieci oraz resocjalizacja wobec rodziców. Instytucja, której cele podkreśla nazwa „Moja Rodzina” nastawiona jest na opiekę nad ograniczoną liczbą dzieci i klimat w niej panujący stara się jak najbardziej przypominać atmosferę prawdziwej rodziny, a czasem ma ją zastąpić dzieciom.
Z dniem 3 sierpnia 1998 roku na mocy nominacji Przełożonego Generalnego nastąpiła zmiana i nominowanie nowego dyrektora w/w domu. Stanowisko to objął ks. mgr Krzysztof Stanula.

Cele i zadania realizowane są we współpracy z rodzinami wychowanków, szkołą, osobami fizycznymi oraz instytucjami prowadzącymi działalność opiekuńczą, profilaktyczno – wychowawczą, socjalną i resocjalizacyjną. Dlatego w domu dziecka organizowane są zajęcia pozalekcyjne w grupach wychowawczych i w kołach zainteresowań. Niektórzy z chłopców trenują w grupie trampkarzy i juniorów w pobliskim klubie sportowym „Concordia”. Chłopcy włączają się w życie parafialne i uczęszczają na zajęcia organizowane przez miejscowych duszpasterzy – biorą udział w przedstawieniach amatorskiego teatru dając do roku dwa spektakle: „Jasełka” w okresie Bożego Narodzenia i „Misterium Męki Pańskiej” w okresie Wielkiego Postu. Pozwalamy chłopcom wyjeżdżać na szkolne wycieczki i pielgrzymki, wychodząc z założenia, że w domu rodzinnym dzieci również wyjeżdżają w miarę możliwości finansowych rodziców. Przygotowując się do takiego wyjazdu można, np. nauczyć się oszczędzania lub zarobienia pieniędzy.
We wrześniu 2002 r. w placówce przebywało 26 wychowanków natomiast od jej reaktywowania czyli od roku 1993 do chwili obecnej było ich 57. Od Sierpnia 2003 roku funkcję dyrektora objął ks. Bogdan Węgrzyn.

W ostatnim czasie wiele się w domu dziecka zmieniło pod względem wyglądu, jak i kadry pedagogicznej. W placówce powstały Mieszkania Chronione dla 8 pełnoletnich wychowanków. W 2006r. zostały utworzone Kolorowe Pokoje dla 30 naszych podopiecznych. W roku 2007 została utworzona mała jadalnia z aneksem kuchennym dla 12 wychowanków. Wychowankowie mogą w pełni teraz rozwijać swoje zdolności kulinarne (uczyć się gotowania, pieczenia, przygotowywać się do samodzielnego życia). Planujemy w tym roku utworzyć kolejny aneks z mała jadalnią. Ma to na celu przede wszystkim dochodzenie do standardów, jak również umożliwianie wszystkim wychowankom funkcjonować na styl rodzinny.

Kolejne lata funkcjonowania placówki to czas kolejnych remontów, zmian w kadrze a to wszystko dla dobra naszych podopiecznych.

W 2012r. odbył się generalny remont pokoi naszych podopiecznych. Zostały wymalowane wszystkie pokoje. Wyposażone w nowe meble.

W 2013r. powstało nowe studio rekreacyjno- sportowe w miejscu starej świetlicy. Wyposażone ono zostało w najnowszy sprzęt multimedialny, telewizyjny, jak również w gry edukacyjne, planszowe, książki, encyklopedie.

W 2015r. odbył się kolejny duży remont kuchni i dolnego korytarza.

Od sierpnia 2016r. na mocy nominacji Przełożonego Generalnego nastąpiła zmiana i nominowanie nowego dyrektora w/w domu. Stanowisko to objął ks mgr Piotr Prokopowicz.